Hoeveel kamelen?

Hoeveel kamelen?

Om op bovenstaande vraag antwoord te geven: mijn beste bod tot nu toe staat op 10, plus een geit en een paar kippen voor mijn moeder. Voor hen die niet zo thuis zijn in de Islamitische cultuur, die kamelen zijn een bruidsschat en zouden mijn vader toekomen.
Dit is een verhaaltje over de mannen tijdens deze reis.
Ik leerde pas later dat een (beetje fatsoenlijke) kameel ongeveer 5000 euro waard is. Dus achteraf was ik misschien iets te snel in het afslaan van zo’n goed bod. (Sorry pa, loop je toch even 50.000 euro mis.) De betreffende kerel was eigenlijk advocaat en hij toonde mij trots zijn licentie, maar de hele rit van bijna een uur heeft hij geklaagd dat hij uit wanhoop maar taxi reed, want in de advocatuur zijn de banen schaars. Met andere woorden, hij had geen familieleden werkzaam in het recht die hem aan een baan konden helpen.
Het tot dan toe hoogste bod was 7 kamelen geweest, dus ik heb hem gezegd hoe gevleid ik was, maar dat mijn vader -helaas- allergisch is voor kamelen. Het riante bod heeft mij de rest van de tijd gered, in die zin dat niemand er tegenop durfde te bieden. Behalve misschien de bedoeïenen die ik ontmoette op een bruiloft. Hoewel zij het massaal eens waren met dat hoge bod, bood verder niemand zich aan die er zoveel voor mij over had. En dus was er, aldus de kerels, helaas maar één bruiloft die middag. Oprecht jammer vonden ze, want ‘met de goede dingen in het leven moet je niet wachten’. Daarmee had ik desalniettemin mijn bruiloft afgewend.
Dat was zo’n beslissing waar ik ook onmiddelijk weer spijt van kreeg. Die bedoeïenen lijken allemaal op Johnny Depp uit Pirates of the Caribbean. Zo’n beeld wantrouw je onmiddelijk op Tinder, maar hier had ik er een dozijn van voor mijn neus. En dan leven ze ook nog eens het meest vrije leven dat ik me voor kan stellen. Denk denk denk… Nee, sorry, toch maar niet. Mijn moeders tuin is niet eens geschikt voor één kameel.
Hoe meer ik me echter kleedde naar hun normen, hoe meer ik relatiemateriaal leek te zijn. Misschien stel je je mij nu voor in een boerka, verder dan van enkels tot polsen gekleed zijn en los een sjaal om mijn hoofd ging het niet eens. Niettemin heb ik vaker ‘you are beautiful!!’ gehoord dan in Nederland in de afgelopen 5 jaar, en mijn ego had daar toch best lol in.De eerste echte fling die zich aandeed tijdens deze reis was Justin, een hele stoere Amerikaanse zeebink vol met tatoeages. Ik had zo mijn bedenkingen bij zijn beroep, namelijk dat van ex-navy seal nu mercenary, die met een wat overdreven wapenarsenaal een schip beschermde tegen piraten op de vaarwegen van Manilla naar Lebanon. Toch snapte ik hem wel: mocht ik als kerel geboren zijn dan zou ik zo’n luizenleventje voor $12.000 per maand misschien ook overwegen. Ik zal jullie de details à la 50 Shades of Grey besparen, maar het waren 3 wilde nachten.
Vroeg of laat is er weer een moslim die het probeert en door zijn schattige lach en keurige toenadering toch weer het voordeel van de twijfel krijgt. Ik ben er in Egypte ook al in getrapt, maar ik zeg, meiden: NIET DOEN. Veel te veel gedoe er omheen. Allereerst zetten ze je uit je hotelkamer als je daar als ongetrouwde vrouw durft te verblijven met een man die niet je vader of broer is. Maar natuurlijk weet hij wel een hotel waar je onder de toonbank betaalt om een paar uur van een kamer gebruik te kunnen maken, en een beetje extra als zwijggeld. Ik houd enorm van avontuurtjes, maar als ik er dan toch voor betaal wordt enige bevrediging zeker op prijs gesteld. Dit jongetje ervoer na 2 glazen bier al enige problemen, had in levende lijve nog nooit een vrouw naakt gezien, werd de hele tijd gecontroleerd door één van zijn 11 broers en zussen, en zodra de muezzin opriep voor het avondgebed kreeg hij last van allerlei exotische gewetensbezwaren.

Uit mijn dagboek: Daar zit ik nu dus om 22:30, toch maar alleen met een biertje en een film. 25JD armer omdat hij het hotel niet kan betalen met zijn 250JD per maand, en dan werkt hij nog wel voor de Jordaanse televisie. En we zijn er nog geen uur geweest! Familie gedoe… Eerlijk gezegd denk ik dat één van zijn oudere broers ons al lang in de smiezen had. Misschien had ik eergisteren niet zo luid tegen hem moeten roepen dat ik hem ging ontvoeren (maar ja, dat was de whiskey), want vandaag zei hij ineens véél minder enthousiast gedag.

Ach so… Later bleek dat het voor Jordaanse mannen zelfs verboden is zich op een kamer te begeven met vrouwelijke toeristen. En ik dacht hem achteloos mee te smokkelen terwijl de toeristenpolitie net in de lobby zat. Aha, weten we ook hoe dat zit, ik vermoedde nog jaloezie. Sorry Nabir!

Juli 2014