On the hippie trail

27 maart 2013

Vanwege Semana Santa (Pasen) was het van belang dat we snel iets boekten voor de rest van de week of we riskeerden te eindigen in een peperduur hotel of op straat. We hadden 2 wensen: niet in Cancun en een private room voor om en nabij de 12 euro per persoon per nacht. We kozen voor Tulum, en het enige dat daar nog aan onze andere wens voldeed was een tent op camping Cenote Encantado (magische cenote*). Van de website kreeg ik nogal een New Age indruk, maar het bleek vooral een heel hoog hippie gehalte te hebben. Of cumbaya gehalte, zoals Dave het noemt. Zo lang ze geen happy-happy-joy-joy liedjes zingen bij het kampvuur (tijdens een chagrijnige bui van mij is dat spelen met je leven) vinden wij primitief kamperen, back-to-nature, heel erg prima. En na 6 dagen hier te hebben doorgebracht heb ik ook nog maar twee mensen willen verzuipen in de cenote: Chris en Song and Dance. Nee, ik verzin het niet, met gevouwen handen en een lichte buiging stelde de vrouw zich zo aan ons voor. Ai, wat ben ik allergisch voor zulke lui. Ander gezelschap hier maakte veel goed, en ik heb zelfs mijn mening bijgesteld over Israëli. Ze lijden niet allemaal zichtbaar aan een post-traumatisch stress syndroom. En dan is er de eigenaar Pedro, een man van middelbare leeftijd, vriendelijk en rust uitstralend, maar waar ik verder weinig hoogte van krijg.

Ik zou de camping het snelst kunnen omschrijven als Boom in het klein, het grootste hippie festival van Europa in Portugal, maar dat zal niet alle lezers iets zeggen. Er is een keukenblok in een door muskietennet omgeven houten frame wat een soort van gebouwtje maakt. De toiletten zijn hier eco, dus in plaats van doortrekken met water gooi je zaagsel over je behoefte. Wc-papier moet in een emmertje ernaast gedeponeerd worden, maar dat is hier overal zo vanwege het risico van verstopping van het riool. In een groter maar vergelijkbaar gebouwtje als de keuken is een stilte ruimte met altaar en kussens waar je kunt mediteren en yoga kunt beoefenen. En dan is er de sweat lodge, daarover zo meer.

We delen dit terrein met heel wat dieren. Zo zijn er de krabben zo groot als je hand die van de grond een gatenkaas hebben gemaakt. Ze foerageren vooral ’s ochtends, maar schieten onmiddellijk weg als je ook maar op staat om ze van dichtbij te gaan bekijken. Naar verluid zwemt er een krokodil in de cenote, maar die is zo schuw dat niemand ‘m ooit heeft gezien, dus kunnen we er ook veilig zwemmen. Vanwege de wasberen moet de keuken iedere avond schoon zijn en het afval in afgesloten emmers. Toch ligt er ’s ochtends vaak een emmer om, ze zullen het inmiddels wel weten te vinden. Iedere ochtend worden we gewekt door het tè tè tè en ieuw ieuw ieuw van de vogels hier. De naam zangvogel verdienen ze zeker niet met al dat getetter en gekwek. Met ontzag heb ik ook weer mieren bestudeerd, wat een meterslange snelwegen kunnen die beestjes maken! Alleen de vuurmieren, hele kleine rode, zijn vervelend met hun venijnige beet. En tot slot de schepselen die, als je het mij vraagt, bij de schepping achterwege gelaten hadden mogen worden: muggen. Maar inmiddels hebben we genoeg advies in gewonnen voor lokale anti-muggen middelen voor als de deet op is! Een manier om er in ieder geval een uur van verlost te zijn is te gaan zitten in een zweethut.

Sweat lodge TulumAls je een zweethut wilt vergelijken met iets dat je kent doe het dan met een zweedse sauna, alleen dan een graadje warmer. Het is ook meer dan een sauna en gaat even zoveel over geestelijke ‘healing’ als over lichamelijke reiniging. De ceremonie wordt begeleid door 2 mensen, in dit geval Pedro die de healing ceremonie begeleidde, en de fire keeper, de man die het vuur opbouwt en de stenen in de hut legt. Het opbouwen van het vuur duurde wel even en het wordt dan ook groot, ongeveer 1,5 bij 1 bij 1 meter. Er bovenop liggen de stenen, en de ceremonie kan pas beginnen als vrijwel al het hout is opgebrand en de stenen gloeiend heet zijn. Uit een buidel liet Pedro ons een plukje tabak pakken dat we vervolgens in onze handen moesten houden en daarbij onze intentie voor de ceremonie moesten bedenken. De tabak offerde je vervolgens aan de stenen. Eén voor één werden we daarna ‘gereinigd’ door Pedro door middel van het langs ons lichaam halen van een veer. Na de reiniging mocht je plaats nemen in de hut. Inclusief Pedro zaten we met 15 mensen dicht tegen elkaar in een cirkel tegen de wand van de hut. De eerste ronde van in totaal 4 kon beginnen. Iedere ronde stond voor een windrichting, een element vuur, water, lucht of aarde en een bepaald onderdeel van het healing proces. Dan worden de stenen in het midden van de hut gelegd en wordt er water overheen gegooid. De hitte is ongelofelijk intens. Zo intens dat er momenten zijn dat je wilt dat het allemaal voorbij is, maar dat is een onderdeel van de healing. Het is zo heet dat ademen op sommige momenten moeilijk is, dat je van de hitte haast niet meer kunt denken. Om je hier doorheen te helpen worden er vrijwel gedurende de hele ceremonie liederen gezongen door alle deelnemers. Na iedere ronde gaat het luik van de hut even open en kun je even bijkomen, tot de volgende begint. Stenen erin, water erop, en zweten maar. Het was een hele bijzondere, intense ervaring.

Alles aan Cenote Encantado was bijzonder en het is moeilijk het met woorden te beschrijven. Eén van de Israëlische broers vertelde dat iemand had gezegd dat het zo toevallig was dat we daar met zijn allen samen waren voor deze schitterende ervaring en super goede sfeer. Hij was het daarmee niet helemaal eens geweest. Ieder van ons heeft tientallen keuzes gemaakt en de uitkomst ervan heeft ons uiteindelijk geleid tot die plek op dat moment. Zo ook Dave en ik. Deels toevalligheden, ja, was het geen semana santa geweest dan hadden we misschien voor een andere plek gekozen om te overnachten, maar dat hebben we niet. We zijn van de andere kant van de oceaan gekomen voor dergelijke ervaringen en, toeval of niet, ik ben vervuld van dankbaarheid dat dit avontuur ons naar deze plek heeft gebracht en we zulke bijzondere mensen hebben ontmoet. What’s more to come?

With love, peace & happiness,

Barbara

*Een cenote of cenode is een bovengrondse poel in het noorden van Yucatán. Er zijn in Yucatán ruim 3000 cenotes waarvan er zo’n 1400 bestudeerd en geregistreerd zijn. Het woord komt van het Maya-woord tso’ono’ot, oude spelling dzonot, dat afgrond betekent. De poelen zijn gevormd door opvulling met water van de kloven die een deel zijn van de rand van de krater van Chicxulub.